|
თავმორღვეული და უთარიღო კედლები გვიცქერს შამბნარქვეშიდან, ახლა ჩემს გვერდით შენ რომ არ იყო ალბათ სიკვდილზე ფიქრი შემშლიდა!
და მართლა ჰგავხარ სიტურფის ღმერთქალს, ქვებში ყვავილი ხარ ამოსული და შენს გარშემო სიცოცხლე ფეთქავს!
შენ კი მზით სუნთქავ ბნელ აკლდამაზე - და მჯერა მართლა უსასრულოა ქვეყნად სიცოცხლე და სილამაზე!
და ვსვამ სიცოცხლეს შენი პეშვიდან, შენ რომ არ იყო ჩემს გვერდით ახლა ალბათ სიკვდილზე ფიქრი შემშლიდა! |
