|
ჩაქრნენ ვარსკვლავნი, ზეცა იცლება, ცვარად ეღვრება მკერდზე იელებს, აღარც მზის მოსვლით არ შეივსება ეს შემზარავი სიცარიელე. ცაო, როგორ მღლი შენი უფლობით, წუხელ სიკვდილი მეწვა მუხლებზე და მე და მთვარე ვჭირისუფლობდით. |
|
ჩაქრნენ ვარსკვლავნი, ზეცა იცლება, ცვარად ეღვრება მკერდზე იელებს, აღარც მზის მოსვლით არ შეივსება ეს შემზარავი სიცარიელე. ცაო, როგორ მღლი შენი უფლობით, წუხელ სიკვდილი მეწვა მუხლებზე და მე და მთვარე ვჭირისუფლობდით. |
