კბილებზე მადევს ხრილივით
ძვლები, ნახრავი მაჯისა,
მთვარევ, შენა ხარ მოწამე
ჩემი უზომო ტანჯვისა.
ზედ გულის კოვზთან მიბრუნავს
წვერი სამყაროს ხანჯლისა,
როგორც რამ მადლი ღვთიური,
საწუთისუფლო გარჯისა.