|
გზები მწამდა და გზები მიყვარდა, თავის სხივებით, თავის ბინდებით, ამ დალოცვილებს საით მივყავდი არ ვიცოდი და მაინც მივდევდი. მეწყერიც, ზვავიც და წყალდიდობაც, ნათელს ველოდი - იყო პირიქით, ყინვა მარგუნეს - სითბო მინდოდა. ზღვიდან ზღვამდის და ქედით ქედამდის, გადატკეცილი თეთრი აფრიდან ხშირად ღამესაც თეთრად ვხედავდი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი გიგაურის პოეზია |
