ყველა წაგლეჯაზეა,
უსინდისოდ ტყუის,
საშინელი მადისა
და საეჭვო ჭკუის.
დაბნეული დავდივარ,
დარდის ბადეს ვცეკვავ,
ვშიშობ, მხეცთა ალყაში,
მეც არ ვიქცე მხეცად.