|
დელგმის დარად დარიალში ვიჭრები, მივქრი ჯიქურ და პირქარიც მჭექარობს, ქარაფებში ირხევიან ფიჭვები, შენს მიმოხვრას მაგონებენ, მზექალო!
ჩემი გული განა მისებრ კისკასობს. ქარაფიდან მოჩქრიალებს ჩანჩქერი, მყის შენს სიცილს მომაგონებს, ძვირფასო!
შორ მწვერვალებს ჩემს ტრფობაზე შევგალობ ქუფრ ქარაფში ქუჩი ქოჩორს ივარცხნის, შენი თმები მაგონდება, მზექალო! |
