|
აი, ეს შენა და ეს მე, ჩემი გუმანის ბარგითა: - გაბრიელ ქალაქს დაეხსენ, ვერ შაეწყობი არ გინდა! ფიქრობ: ბარს თავზე დაესხე, ჩონგურ ჩასცვალო ჩანგითა? ვთქვათ, პროსპექტს მკერდზე დაემსხვრე ნაბანგი მთათა ბანგითა! გიჯობს: ეს ხევ-ღრე და ეს კლდე მოგალ-მოგალე არგნითა, გინდ წრიაპ დასხლტეს, დაასკდე სალს, როგორც ჯიხვი, თავ-რქითა, მაინც თეთრი მთა! - დაასკვენ,.. შულშაბურვილი თალხითა!.. |
