|
შენ ჭერქვეშ სტუმრობა ორ ქისტს და ერთ ხევსურს გვანიჭებს ხალისს და უნაზეს მოლოდინს, თანაბრად გვიღიმი, სტუმრებს კი ესე გვსურს ერთ ჩვენგანს საკუთრად მიენდო ბოლომდის. დავსხდებიტ რომ ვჭიმოთ ტრფიალის ჭაპანი, უხდება ხუმრობა მეგობარ რაყიფებს მეც ერთი ხევსური არა ვარ ჯაბანი. დავქრივართ, შენ გვიმზერ ღიმილის მხატავი, ქისტები ნათქვამნი არიან ჯიგიტად მაგრამ არც მე ვუჭერ ჩემ ლურჯას სადავეს. შავ ნაბდებს გაშლიან მინდორზე ქისტები, მოხრიან მუხლებს და შესთხოვენ - ალაჰო, ამ ლამაზ ქალშავას შენს მონას მისცემდე. და აი, თანხმობით შეერთდნენ ბაგენი, გონს როცა მოვედით თვალგანაოცები ქისტები პირისპირ გვიმზერდნენ შმაგები.. შესხდნენ და გაქუსლეს, მერნები ქარული, აწ, ნიავს ჩამოაქვს სოფელზე ჩავლითა ალაჰის გმობა და ცხენების თქარუნი... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გაბრიელ ჯაბუშანურის პოეზია |
