|
ვინც ძლიერ მიყვარს, რად მეჩვენება, რომ რაღაც მოსდის... და პირველ ყოვლის ეს კოშმარული წარმოდგენები რატომ მავსებენ შიშით და ძრწოლით? "ღმერთო, მაშორე, შიში მგესლავი. იყავ მფარველი მრავალჟამიერ ჩემი პატარა ჭერის და ფუძის, თუ საჭიროა, იმათ მაგიერ მე გამიმეტე ყველაზე უწინ." და წინათგრძნობა თუ მართლა ახდა, - კისერზე მძიმე ჯაჭვის ჟღარუნით სადმე ქურდულად ვეწვევი საყდარს. და აღსარება სიკვდილად მიღირს, ნუთუ მაკლია სულის ქველობა - ეს ვაჟკაცური სიმხნე და რიხი? |
