|
ღილღოს მთებს მწვანე ცეცხლი ეკიდა, მაისის მზისგან შემოგზნებული, მე დაგცქეროდი მწყემს ქალს ბექიდან - შენი სურვილით გაოგნებული. შენს საფლავს დავცქერ კაცი ვნებული; ქარი კითხულობს - მართლა კაცია? მზე ამბობს - ქვაა გაცივებული... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გაბრიელ ჯაბუშანურის პოეზია |
