|
მესიზმრა კლდიდან ნაჟონი წყალი დაღლილმა ღმერთმა პეშვით დალია, ქვეყანა იყო მშვიდი და წყნარი და უცნაურად უცხო ძალიან. ვით ფარფლიანი ზურგი ურჩხულის, ყვაოდა ის ხე, შარშან რომ გახმა, ბნელში ისმოდა მისი ჩურჩული… |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
