|
საღამო ხანად ჩალანდრის ცხენი მე მაგონებდა გორებს შორებელს, ფშანში ლანდივით დასცქერდნენ ხენი ბინდის მეგობარს მოუშორებელს. მას, ვისაც სწამდა ღამის ფერები, ეს იყო ქარი ჩვენი ჭალისა და შემოდგომის ჩალისღერები... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია |
