მე მინახავს თვალდათხრილი,
ჩოხა ეცვა მიწისფერი,
იდგა, როგორც მთების ჩრდილი,
როგორც მწყემსი, ხევისბერი...ყელს უთრთოდა ოქროს ჩანგი,
შუქი უჩნდა ბეჭის ფრთაში,
ქუჩაშიაც თან ჰყვებოდა
არაგვის და თერგის ტაში!..