|
აი, გიყურებ და ვეღარ გხედავ და ქუჩის დიდი საათის ისარს ურდულად ვუყრი ფიქრის გალიას. განათებული ცისფერი ალით. აი, ფანჯარა იღება უხმოდ, განათებული ცისფერი ალით. განათებული ცისფერი ალით, აი, ტრამვაი წკრიალებს ბნელში, განათებული ცისფერი ალით. მე კი მგონია, რეკავს საათი, მე კი მგონია - საათი რეკავს, განათებული ცისფერი ალით... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
