|
ვიღაცა უკრავს შუაღამისას… დაჭიმულია მავთულის ბადე და ბილიარდის ბურთივით მძიმე, ბადეში გდია ყვითელი მთვარე. რატომ მგონია, რომ მე მეძახის? ვით ძილგამტარი, მკერდსავსე ქალი, მიხეთქებია ღობეს ჭერამი... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
