|
სარკმელთან ვსხედვართ პატარებივით... გადიგრიალეს, გზები დაკეცეს, საით მიჰქრიან მატარებლები ცივად გაწოლილ ლიანდაგებზე? შუაღამეში მძაფრი კივილით? მათ შეხვედრების იმედი მიაქვთ და განშორების მძაფრი ტკივილი. მაგრამ ჩვენ ვსხედვართ პატარებივით და, როგორც წუხელ, დავწვებით გვიან, რომ მოვუსმინოთ ცაცხვების შრიალს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • არჩილ სულაკაურის პოეზია |
