|
ლექსების გარდა იარაღი არა მქონია ლექსებს ვატანდი გულის ნადებს და გულის წყრომას, რამდენი რამე წარსულიდან მოსაგონია, ყოველი ლექსი გატაცებით უდრიდა რომანს.
და ყოველივე ანარეკლი ხომ რჩება სადღაც, ლექსები იყო ჭეშმარიტი გამომსახველი, იმის რაც ჩემში სამუდამოდ ჩაკვდა თუ აღსდგა.
და იშვიათად მხვდებიან ჩემი ტოლები, მე არ მაშინებს დასასრულის ნისლი და ბინდი ისევ ლექსებით ჩემს სიბერეს შევებრძოლები. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მარიჯანის პოეზია |
