უღრან ტყეში, პანტის ძირას, დათვი იწვა და თვლემდა.
საიდანღაც მგელი გამოძუნძულდა.
- ოო, რა კარგი ჰქენ, რომ გამოჩნდი. დანაყრებული ვარ, მოდი, ვიმუსაიფოთ, შენ დღე და ღამე დაძრწიხარ და იცი ტყეში რა ხდება.
- რა მემუსაიფება, შიმშილით სული მძვრება!
- მაგის დარდი ნუ გაქვს. აგერ, ხეზე ავალ და პანტას დაგიბერტყავ.
- პანტა და მაჟალო კი არა, ისე ვარ დამშეული, მთელი მსუქანი ცხვარი არ მეყოფა.
- ამიტომაც ხარ მუდამ მშიერი! - თათი ჩაიქნია დათვმა და მეორე გვერდზე გადაბრუნდა, მგელთან მასლაათს ისევ თვლემა ამჯობინა.
