|
ბავშვობაში ჩემთან ერთად ტიტინებდა ჩემი თოთო ნაბიჯების უტყვი მცველი, ვიტირებდი? - ალბათ, ისიც იტირებდა, ჩემს ლოყაზე შედგებოდა დედის ცრემლი.
როცა სულში ზამთრის სევდა ჩამისახლეს, როცა ჩემი სიხარული გამარტივდა, სიზმრად ისევ წარმომიდგა დედის სახე.
თუ შენიშნა "ბავშვი" მშვიდად რომ არ იყო... გამეღვიძა, ლოყას წვავდა ცხელი ცრემლი, ნეტა მართლა დედის ცრემლი ხომ არ იყო?! |
