|
არ დამიღონდე, დედაო, მეც ჩქარ წამოვალ აქედან, ამ ჩემი ცოდვილი სულით ღმერთთან წარდგომას გავბედავ. დამწუხრებული მოვდივარ, ერთსა გთხოვ, მანდ მომალხინე, შუბლზე გაკოცებ და მერე კალთაში ჩამომაძინე. მანდ მაპატიე, ამქვეყნად რამდენჯერც გული გატკინე, ამ დამიღონდე, ნუ დარდობ, მალე წამოსვლას ვაპირებ... |
ლექსები დედაზე • • •  • • • გოდერძი ჩოხელის პოეზია |
