|
აჭარელო დიდო დედავ, ნისლში მანდილს ვხედავ, შენ იხსენი ბულბულთ სტვენა - ტკბილი დედაენა.
და აკვანში მალე, მე შენს ქართულ კაბა-ქათიბს დედავ, ვეთაყვანე.
ჩვილთა არტახებში, დარდმა თეთრი ჩაგისირმა აბრეშუმის თმებში.
მოდის ჩემი ლექსი, მთების იქით, ნისლის იქით, შენი ნანა მესმის. |
