|
დავცარიელდი... რაც აღარ მყავხარ, მას შემდეგ, ბევრჯერ, ცრემლით გინატრე, შენ იყავ ჩემი დიდი იმედი, შენ იყავ ჩემი ციხე-სიმაგრე!
ქვეყნად როგორი ლაღი მამყოფე?! ახლა კი აქ ვარ და ვეფერები, შენს სამუდამო ადგილ-სამყოფელს...
ვიღაცა ჭიქით ღვინოსაც მაწვდის... მგონია, თითქოს საფლავის ქვასაც, შენი სხეულის სურნელი ასდის... |
_1399730499.webp)
_1399723956.webp)
