|
შენ ახლა ზიხარ კერიის პირას, გაბრუებული რძითა და კვეთით; ქვესკნელში ჩასდევ ფიქრების სპირალს, ეცემა ნაცარს ცისფერი წვეთი.
ვერ გაგახარებ ნავთით და შეშით... და უსარგებლო ჩემი სიცოცხლე მწარე კვამლივით იბოლებს შენში... |
ლექსები დედაზე • • •  • • • ტარიელ ჭანტურიას პოეზია |
