|
ცას ვეწიე, - სიზმრად გნახე, გული ამიფართქალე... შენი მოწყენილი სახე დამასიზმრე მალ-მალე.
მიწა გაბოროტებით, ჩემთვის მუდამ აქ იქნები, - არასოდეს მოკვდები!
არ მცოდნია აქამდე... ლექსი, - შენი შვილიშვილი, - როგორ გაგითამამდეს...
იმ ცისფერი ბაღიდან... დედა, შენი დარდიანი სიყვარული ამტკივდა! |
