|
მარადი ცეცხლი ვარ მე, - ქართლოსის მხურვალე თესლი! აზიის გულიდან, იქ, სადაცა ღმერთები იშვნენ, სადაცა ადამის ტომს პირველი აკვანი ედგა - იქიდან მოვდივარ და სავალი ბევრი მაქვს კიდევ! ფესვები მაგარი მაქვს, - მიწის ღერძს ჩასჭიდეს ბრჭყალი! - ვერაფერს დამაკლებს დრო, ვერავინ დამითვლის დღეებს, სწრაფვა და სიცოცხლე ვარ, - მსოფლიოს ზრახვათა მჩენი, ბრძოლისთვის მოვედი აქ, ბრძოლისათვის ხელახლა მოვალ, უკვდავი, უშრეტი, ვით ქართველთა მზიური მოდგმა. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • კოტე მაყაშვილის პოეზია |
