|
მისი გაზრდილი შვილი ვარ, მისი ერთგული ვრჩები, პაწია საქართველოა ჩემი სოფელი, ჩემი. ჩახავსებული კლდენი, რამდენი ჭირი უხილავთ - აუწერელი ენით... სასწაულია ახლა, თუ არ გინახავთ, მობრძანდით, მართლაც უნახავს ნახავთ. განა მარტოკა ფიქრით, მშრომელი კაცის მარჯვენით დაქარგულია იგი. ნაღდი სიმღერის ღირსი - გაზაფხულ-ზაფხულ-ზამთარი და შემოდგომა მისი. ბულბულია თუ შაშვი, საღამოსფერი ქლიავი, ლოყაწითელი ვაშლი, აკვნის ადგილი ჩემი, უკვდავების წყლით სავსეა წყაროები და ჭები. მისი ერთგული ვრჩები, პაწია საქართველოა ჩემი სოფელი, ჩემი. |
