|
სამშობლოს ჩემსას იშვიათად უგრძვნია შვება, - საყიალოა თავისობას ის რადგან სხვების. მას დღემდე ბევრი სისაძაგლე შესძინეს სხვებმა; - იგია, მოკლედ, საკუთარი სიკარგის მსხვერპლი. … სულს მივცემ ჩემსას მე იმას მარტო, - ვინც საქართველოს ესწრაფვის ქართულს! არა ცრუქართულს! - ნამდვილად ქართულს! სიტყვითურთ ქართულს! - საქმითურთ ქართულს! სულს მივცემ ჩემსას მე იმას მარტო, - რომელსაც ვატყობ! - კოჭებში ვატყობ! - არის ყველაფრით ყოველმხრივ სანდო და საქართველოს იმნაირს ნატრობს, - ნატრობს როგორსაც ქართველი მარტო! სულს მივცემ ჩემსას მე იმას მარტო, - ვინც უწყის: ტატომ ღაღადყო რატომ: სახელმწიფოთა შორის ერთობას (ესეც ღვთის ნება არის, ეტყობა!) სარწმუნოება არ ყოფნის მარტო! სულს მივცემ ჩემსას, - ერთი სიტყვით, - მე იმას მარტო, ვინც იცის: გაჩნდა ქართველად რატომ! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მუხრან მაჭავარიანის პოეზია |
