|
გადავლახავდი დრო-ჟამის მიჯნას, ვიქათქათებდი, ვით ალავერდი, - მიზანს და სიკვდილს მიზნისას მიზნად, - დედა რომ არა ორთავეს ერთი.
ვერ ვეღირსე უკეთუ მიზანს. ვერ გავისწორე უკეთუ ხოში, - რა ბედენაა დიდუბის და მთაწმინდის მიწა!.. თუ სიკვდილია! - აი, წოლა მესმის შამქორში. |
