|
ვინ აცლიდა ლექსს და მღერას, ზედ აკლავდნენ კავს და ერქვანს, სისხლის ბევრი ნაკადული ზღვამ და ხმელმა დაილექა.
თურმე მედინას და მექას, ღმერთი მარჯვენს უკურთხებდა მაღლით ბეშქენსა და ბექას.
როგორც ალვანური თექა, - მაინც პირჯვარს ისახავდა, მაინც საქართველო ერქვა. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მანანა ჩიტიშვილის პოეზია |
