|
არგვეთი მოსპო მურვან ყრუმ (დედა ვატირე მე მისი!); გულს შავი მიკლავს მე ნამყო და არანაკლებ მერმისი.
(დედა ვატირე მე მისიც!); ტკბილი ჩაგვშხამდა ჭამა - სმა, ძილი წაგვერთვა ნებისი.
(დედა ვთქვა?! - რა ვთქვა მე მისი?!); ვინ მოთვლის, თავდადებული რამდენი მოკვდა ერისთვის.
ხოში ვერ ჩაჰკლა ქეიფის: „ - ქვედრულა მოდიდებულა!“ „ - გაღმა - გამოღმა ხრეითი!“ |
