|
ივსება ცოდვის კალათა, მკერდზე შემაწყდა ბროში, ის გიყვარს, ვინც გიღალატა, ვინც გადაგცვალა გროშში.
მადლს გიწონიან მისხლით, შენ აღარც ერთგული გინდა, არც შემწირველი სისხლის.
დრო მეც ნელ-ნელა მრიყავს, ვინც უფრო ძვირად გაგყიდა, ის უფრო მეტად გიყვარს.
შუბლს ვერ მიგრილებს ქარი, მე რად გინდივარ - საწყალი, შენზე დარდისგან მკვდარი.
მწყერი დატოვებს ბუდეს, მაინც შენ შეგეწირები, როგორც არ უნდა გძულდე.
მკერდზე შემაწყდა ბროში, ის გიყვარს, ვინც გიღალატა, ვინც გადაგცვალა გროშში. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მანანა ჩიტიშვილის პოეზია |
