|
განდეგილები დგანან ოდები და დანგრეული მტრისგან ტაძრები, თვალავსებულნი ცრემლის ლოდებით, მწუხარენი და ცამდე მართლები.
როგორ წაგვართვეს, როგორ დავკარგეთ და შორი ლოცვა წმინდა მამების, გვიმსუბუქებდა თითქოს განაჩენს.
სიტყვა არ უთქვამს მესხეთ-ჯავახეთს, მზემ შემოგვხედა მწყემსის თვალებით და გადაევლო ნაცნობ სანახებს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • სოსო ნადირაძის პოეზია |
