|
ბევრი ცრემლი დასდენიათ ქართველ დედებს, ცრემლი ჩვენთვის გასაკვირი როდია. სიყვარული უსაშველო ვიცით, მაგრამ სიძულვილიც უსაშველო გვცოდნია.
ქართულ დროშას ვარსკვლავებში ავიტანთ, სიკვდილშიაც ლამაზი ვართ ქართველები, სილამაზეს საფლავებშიც ჩავიტანთ.
მომხვდურებმა ასე როგორ გაგთელეს? ღმერთსაც უყვარს დალოცვილი ქართველები და ეს მიწაც ღმერთმა მოგვცა ქართველებს.
ჩემი სული შენს სულს ჩახუტებია. არასოდეს ბერდებიან ქართველები, ქართველები ჭაბუკებად კვდებიან! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • შოთა ნიშნიანიძის პოეზია |
