|
- ეჰა, სამშობლოვ! სიცოცხლე ჩემი და სიამაყე შენა ხარ სრული; და შემიძლია შენი გულისთვის დაუნანებლად დავლიო სული... - მერე ეს მთები? მერე ეს ზვრები? მერე ეს ქუჩა? მერე ეს მთვარე? მერე ეს ბიჭი? - მერე ამ ბიჭის იქნება ჩემი სამშობლო მხარე. მაშინ ეს ცელქი, შავტუხა ბიჭი იქნება შენთვის მზრუნველი კაცი; უფრო თუ არა, ჩემსავით მაინც ეცოდინება სამშობლოს ფასი. |
