|
ჩანჩქერი მოჩქეფს ბორბალოს წვერით, ანკარა ტალღას ფერი აქვს ვერცხლის, ჩემი მამულის გულმკერდის წვენი, ჩემი ობოლი მუზების ცეცხლი. მოვფერებოდი - გულმა ინება, ჭუჭყიან ფეხით ნურვინ შელახავს დედის ცრემლივით წმინდა დინებას. ნუმც გაეხსნება გზები მორიელს, იორო, ფართოდ გაშალე მხრები, ხეობის სევდა გაიყოლიე. |
