|
ნეტამც ვინ იყავ პირველი მთქმელი, შენ, ბედნიერო და უსახელო; ქართული სიტყვა, სულის ჩამდგმელი, სტვირს რომ მიანდე სახელდახელოდ!
მე რომ გათხრისას გნახე მცხეთაში, იქნებ აღსდექი განათებული ზედაზნის დილის გამოხედვაში.
არაგვის ჩქერზე ამორხეული; იქნებ ჩუქურთმას შენაცვლებია სვეტიცხოველზე შენი სხეული?
გვერდი რომ გაჰკრა ახლა ფრინველმა? არ ვიცი, მაგრამ ყველგან მიცვნიხარ, ვინც სთქვი ქართული ლექსი პირველმა! |
