|
ქაღალდი, სუფთა ზამთრის ველივით, შრიალებს ღამით თუ ღელავს დღისით, მარადის ფიქრობს, რომ ყოველივე იწყება მისით, თავდება მისით! იჩენს მარიფათს, ქაღალდი მოდის რაგინდ რაფერი: იყო, არის და რჩება ღარიბად... სწერთ? ქაღალდია, სხვა არაფერი! ერთხელ მგოსანი, შემოქმედება აზრს შეუზავა, ვეფხის დაარქვა მას ტყაოსანი, და საუკუნე გააუკვდავა! |
ლექსები დედა ენაზე • • •  • • • გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია |
