|
მიიპარება ზამთარი, ძალ-ღონე გამოელია, და თვალს არიდებს გაზაფხულს!.. რა ცუდი მასპინძელია!
ანთება, სურდო და ხველა: “წინ წყალი, უკან მეწყერი!.. წყალმა წაიღო სუყველა!”..
ჟუჟუნა, მშვენიერია!.. იმისი ტანისამოსი უცხო და მრავალფერია!
მაყრულით საამურითა, ბულბული ჩანგით დახვდება და შაშვი სალამურითა.
ჭიკჭიკით მონავარდეა და სურნელების მფრქვეველად მზად ზამბახ, ია, ვარდია.
გული დაუწყებს ძგერასა და საიდუმლო სიმებით იწყებს ბუნება ჟღერასა. |
