|
ზამთარმა გადაიარა, ცაში ცხრათვალა მზეა, მარტო ენძელა კი რა, უკვე აყვავდა ია. ღობის ძირებში ყვავილებს აგროვებს ჩემი მზია...
ბუჩქთან დამჯდარი ზიზილა, ნაკადული რომ უმღერის გადაქცეული სიცილად.
დიდი ვაჟკაცის იერით, ნამცეცა მზიას არიგებს, როგორც ბრძენი და ხნიერი:
ზიზილებმა და იებმა მათი სიცოცხლის მოსპობა ბავშვებს არ გვეპატიება!" |
