|
რაც უნდა იყოს, ეს გაზაფხული მე მეყვარება ყველაზე მეტად, რადგან სხვა ყველა არის წარსული და წინ რა მრჩება ამას ვერ ვხედავ.
ვით სიყვარულის მეორედ მოსვლა, აი, მას ვხედავ, ჩემმა თვალებმა მისი სინათლე შორიდან მოსვა.
მაგრამ იცოდეთ მთებმა, იებმა, - ახალს რომ ვეტრფი ეს თქვენ წასულო გაზაფხულებო, ნუ გეწყინებათ! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ფრიდონ ხალვაშის პოეზია |
