|
ცა დაიფარა რუხი ლაქებით, - წვიმა წამოსვლად უკვე მზად იყო და ალბათ ბევრი ჰქონდა სათქმელი, საღამომდე რომ ვეღარ გადიღო.
ჰგავდა ჟრუანტელს ბავშვის, გეგონებოდათ ჩვილი დადისო. მერე თანდათან უფრო გახშირდა, მჭევრმეტყველების ცეცხლით აივსო, -
ღრუბლებს მუშტივით თავში იცემდა... მერე წავიდა სადღაც, მთის გაღმა, იქაც - მაისის დასამტკიცებლად! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მიხეილ ქვლივიძის პოეზია |
