|
ნაკადული მორბოდა, ვით ირემი ქორბუდა. ნაკადული მოქროდა, გადამდნარი ოქროდა.
ყანებს ეჩქროლებოდა, პირნათელა, მზეთვალა... ზღვისკენ ეჩქარებოდა.
ბროლტანა და მინარი, მარგალიტის ნაწვეთი, ბროლის დანადინარი.
შემრგო, ტკბილი, ანკარა; თვისი წმინდა გულიდან ხალხმა ააწანწკარა!.. |
