|
მოდი, ჩემო, შემოდგომავ, მზეო ქარვისფერო, დავიღალე, დავიღალე, იქნებ, დავისვენო...
შენი ფერადებით - ჩემი სული დაუხატე ვისაც ველანდები.
ბაღის დანახვისას, ჩემი სუნთქვა მიამსგავსე შრიალს ბალახისას.
თუ არ ვაგონდები, ფოთოლ - ფოთოლ - ფოთოლცვენის ჩუმი აკორდებით. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გივი ალხაზიშვილის პოეზია |
