|
მე თბილისის მოტრფიალე ვარ, იმის სახეს გულში ჩავიკრავ, თბილისის ლბილ მიწას ვენაცვალე, უბერებელ მტკვარს გავცქერი კვლავ.
ფიროსმანის შესანდობარს ვსვამ. ცოდვა თუ მაქვს ჩადენილი რამე, მომიტევოს ჩემმა თბილისმა.
თურმე თეთრი გამომერია; როგორც თბილისს ეგ სიბერე, ისე, იმის შვილსაც ვერ მომერია.
ფიროსმანის შესანდობარს ვსვამ. ცოდვა თუ მაქვს ჩადენილი რამე, მომიტევოს ჩემმა თბილისმა. |
