|
იტყვი? ვერ იტყვი ეს დრო, ეს წლები, კაცურკაცობის მაკლდა მარილი და შენს ტაძართან ჩემი ლექსები, იდგა აღდგომის მათხოვარივით.
გეყუდებოდა გულზე მთვრალივით, მაინც დაღლილი დამაქვს ნაღველი, გაშვილებული ბალღის თვალივით.
კი, გაღმა ნაპირს როსმე ვეწვევი, აქ ჩემი დღე და ჩემი მოსწრება, მატრაბაზების ჯირითს ვესწრები.
ცეცხლს საყელოში ლერწამს უკიდებს, საქართველოში ისე ვბერდები, რომ თბილისს ლექსი ვერ წავუკითხე!... |
