|
ჩემი თბილისი საღამოს, პატარძალივით ირთვება, ბედის ვარსკლავი მიღიმის, შენთან შეხვედრას მპირდება.
ნაირფერებით მორთული, როგორც ლექსები ლადოსი, როგორც სიმღერა ქართული.
ლურჯო ოცნებავ ღამისა, ნუთუ შენდობა არა გაქვს ასე ლამაზი რამისა.
გულდამშვიდებულს გნახავო, ჩემი მეჯვარე იქნება ჩემი თბილისის საღამო. |
