|
შარშან მთელი ზაფხული მშვილდ-ისრით და კაპარჭით ზღაპარში გავატარე, სულ ზღაპარში, ზღაპარში. დავძმობილდი დევებთან და ჭინკებთან... ჭინკებთან... თქვენი ჭირი წაიღო ჩატანილმა წიგნებმა. დალის თმებში მეძინა ტყის კარავში... კარავში... სულ ოინი, ოინი, სულ ღლაბუცი, ღლაბუცი, სულ სიცილი, სიცილი, სულ: დაუსხი! დაუსხი! ვერ დამათრობს ცხრა ბიჭი, ცხრა ხელადა, ცხრა კვარტი, როცა ჭინკაც ხითხითით ჭინჭილაზე დაყუნცდა, - შენ დაუკა, დაუკა! - დამაჭიდეს ბახუსთან. ჩემს ჩურჩუტა სიბერეს, სიზმრად რომ მყავს ნახული, ერთი ოციოდე წლით ამოვკარი პანღური... ვიცი, ერთდროს ქალაქში მიხსენებენ აუგად... დატრიალდა ზაფხული და გაფრინდა, გაფრინდა... და ცოლ-შვილის საყვედურს თუ როგორმე გადავრჩი, ისევ წავალ ზღაპარში... იმ ზღაპარში... ზღაპარში... |
ლექსები კახეთზე • • •  • • • შოთა ნიშნიანიძის პოეზია |
