|
ისევ აქ ვარ, კვლავ ფრთებს მასხამს სიხარული ვნახე მთები, ჩემი წყაროს წყალი შევსვი, ჩამოვედი, მეგრძნო სოფლის სიყვარული, დამცდენოდა, კიდევ თუნდაც ერთი ლექსი. რომ მენახა დათოვლილი კამელია, და ბუხრის წინ ძმა-ბიჭებთან ყანწით ხელში შემოქმედის სადღეგრძელო დამელია. |
