|
როგორ გაგიმეტებ! როგორ შეგელევი! გულმა გული იცნო, გული მოგეთვისა. დადის სიყვარული აღმაშენებელი ბრუნავს ჩემს ყანაში თვალი მოკეთისა. ძმაო, მეგობარო, ბევრჯერ მომაშველე, ბევრჯერ დამიყრდენი, ერთი კერა გვანთებს, ერთი მტერ-მოყვარე და ცას ეხლებიან ჩვენი კარიბჭენი. სიმწრით გაგვივლია დამწვარი ქალაქი, ნათესი, ნახნავი. ჩემი ტკივილია, შენი ტკივილია ათასი საძმო თუ უცნობი საფლავი. რა ქარ-ცეცხლს გამოვცდით, ჰა, ხემ სიკეთისა ნაყოფიც მოისხა, გუგუნებს, გრიალებს ეს წელი სამოცი, სიმღერა სიმართლის და ჩვენი ძმობისა... ერთად შეგვიგნია: ვთესოთ შრომის მადლი, სხვისი არ ვინდომოთ, ერთი ფუძე გვაქვს და ერთი რელიგია: "ძმობა და სიმართლე, ფიქრი სამშვიდობო!" შენ ვერ შემელევი, გულმა გული იცნო, ძმურად მიეთვის დადის სიყვარული აღმაშენებელი, დადის ჩევნს მიწაზე შუქად სიკეთისა. |
