|
მიყვარხარ, ჩემო კალამო, არ მოიწყინე წერაო, გულით მსურს მოგესალამო, შენი სიწმინდე მჯერაო. მტერმა ვერ შეგაჩერაო, დაჭრილის გულის მალამო, ჩემი ხარ, ბედისწერაო. სხვაფრივ ხარ მონათლულიო, გულის წადილი პირდაპირს, არა გაქვს დამალულიო. თვალზედ არ მოსდის ლულიო, და ხელი ძმურად მიეცი, შეუსუბუქე წყლულიო. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ალექსანდრე ყაზბეგის პოეზია/პროზა |
